Siirt Pervari Merkez. 1996.
Çobanlık yapıyordum Pervari’de. 1996'da. Hayvan otlatıyordum ilçenin hemen üst tarafında. Poşet buldum. İçinde bir şeyler vardı. Elime aldığım gibi patlama oldu. Bayılmışım zaten o an. Yakındaki diğer çoban beni görüp Pervari’ye haber vermiş. Gelip beni götürdüler hastaneye oradan da Diyarbakır’a sevk ettiler. Polisler biraz sorguladı sıkıştırdı beni. Torbada patlayan mayınmış. Bana sen o mayınları yerleştirirken patladı dediler. Reddettim. Doğru değildi. Sonra ikna ettiler. Baktılar dediklerim doğru, onlar da vazgeçti. Protez kullanmıyorum. Bir işim yok zaten çalışma şansım da yok. Kim elleri olmayan birine ne iş verir. Ben ne iş yapabilirim ki?Bir oğlum var onu kucağıma alıyorum. Ama saçlarını okşayabilmeyi çok isterdim. Beni karım yıkıyor, o traş ediyor. Kendi başıma yemek yiyip su içebiliyorum tabi ki zor oluyor. Olmayan ellerimin arasına sıkıştırıyorum kaşığı çatalı böyle yapıp yiyorum işte.
|
ACILARIN SUSKUN KAHRAMANLARI
İşte kendi acılarının suskun kahramanlarından biri de Sabri Tunç! Sabri’nin elleri elleri nerede? O uzak, unutulmuş yörenin çocuğu… Acısı incecik bir nehir gibi akıp gidiyor içinde… Mutlu bir geleceğin düşlerini kurarken, şimdi her gece korku biriktiriyor gözevlerinde. Umutları gölde açan nilüferler gibiydi. Kim çaldı umutlarını? Elini uzatıp söğüt dalına dokunamıyor, kavalını çalamıyor, oğlunun saçlarını okşayamıyor.
Bu mu uygarlık? Ah hiçbir yere sığmıyor kederimiz… Ormanın uğultusunu duymayan kulakların, göğün mavisini, dağların ebrulili haresini görmeyen gözlerin suçluları hepimiz değil miyiz? Bu yüz yılda hastalıklı bir hücre gibi çoğalıyor mayınlar… Duyun Sabri’nin, Rahime’nin, Mehmet’in, Nesrin’in Ubeyt’in, Saliha’nın Welat’ın sesini… Adı konmayan Hiroşimalar, Halepçeler ve mayınlar bir gün biterse, baştanbaşa güzellik olacak coğrafyamız, memleketimiz, ülkemiz.
Sınır boyu karanlıklar ışıldasın, ormanlarımız yeşersin, binlerce sesler, diller birbirine karışsın… sonsuz bir devini olarak, geleceğin önüne dikilsin aydınlık ve barış. Hiç kimsecikler ölmesin.
Suzan Samancı
|
